Bir varmış bir yokmuş evvel zaman içinde kavvul zaman içinde,Ömer ile Ebubekir varmış Ebubekir daha yeni yürümeye başlıyormuş.Bir gün Ömer,Ebubekir'i çok kızdırmış Ebubekir dayanamayıp gördüğü oklavayı alıp Ömer'in beline geçirmiş.Ömer acıdan yerde kıvranıyormuş.Tam Ömer ayağa kalkıp Ebubekir'i dövcekken en büyük abileri gelip Ebubekir'i kurtarmış.Olaydan 1-2 saat sonra Ömer aynı yaştaki kuzeniyle oyun oynuyormuş ve çok yaramazlık yapıyormuş kuzenin babası yani Ömer'in amcası dayanamayıp Ömer dur artık şimdi çağırıcam Ebubekir'i hee demiş ve Ömer o gün yatana kadar süt dökmüş kediye dönmüş.Ömer'de bu olay bu yaşına kadar bir acı olarak kalmıştır.
Hikayede böylece birmiştir.
Onlar ermiş muradına(Özellikle Ebubekir)Ömer kırsın kiremitleri...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder